Visie

Visie

Historisch perspectief

In de Middeleeuwen kwamen mensen, die zich abnormaal gedroegen, op de brandstapel. Eind 18e eeuw, omstreeks de Franse Revolutie veranderde dit door opkomst van het medisch denken, waarbij mensen niet meer als gek, maar als medisch ziek werden beschouwd. Dit was een enorme vooruitgang en opende de mogelijkheid mensen op te nemen in een inrichting in plaats van op de brandstapel te gooien.

De grote doorbraak kwam met het Psychoanalytisch denken, geïntroduceerd door Freud. Met de Psychoanalyse konden normale menselijke motieven, maar vooral motieven van tot dan toe als ‘onbegrijpelijk’ beschouwd gedrag inzichtelijk worden gemaakt.

De Psychoanalyse kwam op in een tijd, eind 19e begin 20ste eeuw, waar in ook de ontkerkelijking zijn intrede deed. Het technocratisch en marktgerichte denken werd de veruit overheersende filosofie.

Het Psychoanalytisch model

Freud trachtte zijn Psychoanalyse los te koppelen van zijn religieuze Joodse achtergrond. Eén van de uitgangspunten van het Psychoanalytisch model, zo stelde Freud, was dat de therapeut met zijn persoon zo weinig mogelijk invloed moest hebben op de patiënt, hij moest een houding van ‘abstinentie’ aannemen.

In de Psychoanalytische praktijk werd deze grondhouding vaak echter een houding van afstandelijkheid, het leidde tot een houding van ‘niets doen’ van de therapeut.

De Psychoanalyse als wetenschap richtte zich daarbij uitsluitend op de zieke mens. In zijn ‘moderne’ wetenschappelijke benadering hield het zich niet bezig met levensvragen, niet bezig met hoe een mens goed zou kunnen leven.

De Joodse Levensleer

In de Joodse levensleer is het een religieuze plicht, maar vooral een eer iets voor een ander te doen. Chessed, de houding van liefdevolle toewijding naar de ander, staat voorop. Er is in het contact plaats voor hartelijkheid.

Daarbij draagt de Joodse Levensleer op, de ander te helpen waar hij het nodig heeft. Niet wat moet, maar wat nodig is, is het uitgangspunt.

De Joodse Levensleer biedt daarnaast een essentiële aanvulling op een reguliere behandeling; de Joodse Levensleer bestaat uit levenslessen die eeuwig zijn, voor ieder mens en voor iedere generatie weer opnieuw. Het is met zijn eeuwenoude waarden een voor ieder bruikbare handleiding voor het leven.

Kortom

Het Psychoanalytisch model wordt weliswaar gebruikt als leidraad voor de psychotherapeutische behandeling, maar Psychotherapiepraktijk Haas & Velleman gaat niet mee in de loskoppeling van de Psychoanalyse van zijn religieuze Joodse achtergrond.

Dit heeft twee belangrijke gevolgen:

  1. De afstandelijke houding, die met het Psychoanalytisch model vaak gepaard gaat, wordt losgelaten. Het moderne wetenschappelijke denken leidt tot niets doen van de therapeut op ‘wetenschappelijke’ gronden. Hier is sprake van misvatting en verarming binnen de behandeling. Binnen de Joodse Levensleer is het een religieuze plicht en een eer iets voor een ander te doen, dit met een houding van liefdevolle toewijding naar de ander.
  2. De niet-religieuze wetenschappelijke wereld houdt zich vaak niet of nauwelijks bezig met levensvragen. Het gebruik van de Joodse levensleer bij de behandeling geeft een essentiële aanvulling bij de behandeling; het biedt met zijn eeuwenoude waarden een bruikbare handleiding voor het leven.

Simpel gezegd, wij werken met een combinatie van een toegewijde houding, wetenschappelijke mensenkennis en eeuwenoude ethiek. Meer is het niet en mag het niet zijn.